Bruno Fernandes heeft dit seizoen nog maar weinig invloed op het spel van Manchester United, en dat contrasteert scherp met zijn uitzonderlijke vorm van het vorige seizoen. Na zeven weken staat de aanvoerder die nog maar enkele weken geleden de PFA Player of the Year-prijs in ontvangst nam, nu centraal in de discussie over de malaise bij de club.

Het is pas zeven weken geleden dat Fernandes in het Manchester Opera House sprak over zijn trots op de PFA Player of the Year-titel voor 2025-26. De Manchester United-captain had toen al de Premier League- en Football Writers-prijzen gewonnen, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.

Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, een Premier League-record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin de Bruyne. In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was hij goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, doordat hij zelf scoorde of ze voorbereidde. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar Europa’s elite-clubcompetitie, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.

Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het landskampioenschap van 1995-96, toen hij zes wedstrijden achter elkaar scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.

“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.

Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een ploeg, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets belangrijker dan dat.”

Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de resultaten van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.

Cijfers tonen een daling

Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist, allemaal in de wedstrijd tegen Ipswich, de tweede van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.

De cijfers zijn eigenlijk beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Destijds speelde hij echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.

Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten van zijn carrière, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Tegelijkertijd staat hij gedeeld op de op één na laagste score voor schoten op doel, gemiddeld 0,8. Ook zijn kansencreatie is met gemiddeld 2,5 per wedstrijd de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford, en een flinke daling ten opzichte van de 4,0 die hij vorig seizoen noteerde.

Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.

Een combinatie van zijn cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart mogelijk deels waarom United pas zes punten uit zes wedstrijden heeft gehaald. Het is hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.

Maar is Fernandes een oorzaak van United’s malaise, of een symptoom ervan?

Fitheid en leiderschap

Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelde”.

Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de extra break. Daarvoor speelde hij in de Champions League de volledige 90 minuten bij de 4-0 overwinning op de Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK.

United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.

“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.

Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.

Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend op de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”

Tegen Ipswich op 30 augustus scoorde Fernandes een hattrick en gaf hij zijn enige assist van het seizoen tot nu toe.

Het verlies van Sesko en Casemiro

Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als nummer negen, terwijl de ervaren Braziliaan Casemiro het anker op het middenveld was.

Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Ook bereidde hij vier van de laatste vijf doelpunten voor die Casemiro scoorde als speler van Manchester United, vanaf 1 februari.

Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.

Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat United’s lage looppercentages komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami is vertrokken. Zijn positiespel en spelinzicht blijven van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, in het vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overspeeld zou worden.

Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen een gebrek aan betrokkenheid, dat sterk wordt gevoeld en waarvoor nog geen einddatum bekend is.

De clubleiding negeerde in de zomer de roep om extra aanvallende steun en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.

Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.

Matheus Cunha kreeg de rol in plaats daarvan, maar hij zakte steeds diep weg, precies de ruimte in waar Fernandes zich bevond. Het duo vond nooit een effectieve manier om daarmee om te gaan.

Voor Fernandes voelt het beperkend. Hij is geen speler die het aan vertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel dat zijn besluitvorming eronder lijdt.

Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te voltooien.

Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om te laten merken dat het uit de ploeg laten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.

Toch moet United beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes eveneens beter moet presteren.

“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.

“Soms lopen dingen gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.

Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar is geen twijfel over mogelijk.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *